|
گازهاي گلخانهاي نامي
آشنا براي اغلب ماست. اگر از ما بخواهند كه نام يكي از اين گازها را بر
زبان بياوريم، اين نام احتمالا دياكسيد كربن خواهد بود. تقريباً همه كساني كه با
اصطلاح "گازهاي گلخانهاي" آشنا هستند، دياكسيد كربن را به
عنوان معرف اين گروه از گازها ميشناسند. البته اين ديدگاه نادرست هم
نيست، اما دياكسيد كربن تنها يكي از گازهاي گلخانهاي است كه انسان توليد ميكند.
گازهاي گلخانهاي شامل دياكسيد كربن،دي نيتروژن اكسيد
(گاز خنده)، متان، بخار آب و ازت هستند.
اين گازها به اين دليل گازهاي گلخانهاي ناميده ميشوند
كه فضاي گلخانهها را در اطراف زمين ايجاد ميكنند. در
گلخانهها نور خورشيد وارد محيط ميشود اما به دليل جداره
شيشهاي، بخشي از آن دوباره به درون گلخانه برميگردد. به
اين ترتيب فضاي داخل گلخانه از بيرون گرمتر ميشود.
در جو زمين هم اتفاق مشابهي روي ميدهد. وقتي اشعههاي
خورشيد به سطح زمين ميرسند، بخشي از آنها جذب ميشود و سطح
زمين را گرم ميكند، زيرا سطح زمين بسيار سردتر از
خورشيد است. در نتيجه امواج را با طول موج بلندتري نسبت به خورشيد
منتشر ميكند.
اشعههاي خورشيد هم پس از برخورد با زمين با طول موج
بلندتري منتشر ميشوند. از طرف ديگر جو زمين امواج با
طول موج بلندتر را راحتتر جذب ميكند. به اين ترتيب اين
امواج بازگشتي از زمين جذب اتمسفر ميشود. جذب اين امواج سبب
گرم شدن جو ميشود.
اين عمل به خودي خود مضر نيست. اما زماني كه گازهاي
گلخانهاي در سر راه اين امواج بازگشتي قرار ميگيرند، مضرات بيشتر ميشود.
|